Verslag van wat een leuk avondje op restaurant en een beetje een afscheid van ons leven als DINK had moeten worden.
Puro, beste lezertjes. Daar wilden we naartoe. Een echt restaurant, moet u weten.
Omdat we eens chic wilden doen. Maar potverdikke: wat een tegenvaller was me dat.
Reserveren bleek onmogelijk. Ik heb een uur geprobeerd te bellen, steeds bezet.
Wij dan maar rechtstreeks naar daar, met het risico dat we terug naar huis moesten om bij An en Stefan te belanden.
Maar er was nog plaats. Of ik gereserveerd had, vroeg de patron. Ik zei hem dat ik geprobeerd had, maar dat het altijd bezet was. “Ah, dat kan. Soms is het zo erg dat ik de hoorn van de haak leg”, dixit de patron. Eigenaardige marketingstrategie, maar bon.
We kregen een tafeltje toegewezen aan de deur. De voordeur. Die constant open en dicht gaat. Te koud voor mij, dus. Gelukkig was er nog een ander tafeltje. We bestellen een aperitief, weer bij de patron. Die mens is duidelijk oververmoeid, want hij moet tegen de muur leunen terwijl hij onze bestelling opneemt…Het aperitief komt. Alleen, want op een olijfje of brood moeten we niet rekenen.
Mijn Lief bestelt grietfilet met groene aspergepunten, natuuraardappels en een espuma met grijze garnalen. Prijs: 23 euro.
Ik ga voor de ossenhaas met frietjes, seizoensgroenten, bearnaise en frietjes. Prijs: 25 euro.
En wat komt er uiteindelijk op ons bord?
Een stuk witte vis met 5 asperges, 4 krielpatatjes en een jeneverglaasje saus. En bij mij is het niet veel beter: uitgedroogde ossenhaas (wie snijdt er ossenhaas trouwens in schijven?) die à point had moeten zijn, halfgebakken frieten, boontjes (seizoensgroenten?) en een potje bearnaise ter grootte van een vingerhoed. Bovendien was alles lauw tot koud.
Heel veel geld voor heel weinig eten, vonden wij. En dan nog het ergste: het was niet lekker.
Het glas wijn dat mijn Lief bij zijn eten had gevraagd is er nooit gekomen. Het stond wél op de rekening.
En raad eens wat ik geantwoord heb op de vraag van de ober: “Heeft het gesmaakt?”
Zijn wij nu zo veeleisend, of wat is dat?
Nooit meer. Echt.
Posted by bockart on februari 10, 2009 at 10:41 pm
het ligt niet aan de klant, het ligt volledig aan de patron’s van sommige restaurants die er ofwel snel rijk willen worden ofwel al uitgeblust zijn en er geen zin meer in hebben… we hebben het ook opgegeven met sommige restaurants, zeker ook in leuven … nog erger !
Posted by Saskaya on februari 11, 2009 at 1:27 pm
Ik had je nog zo gezegd dat je naar Atlas moest! Allee, niet echt, maar als je het gevraagd had, zou ik het gezegd hebben!
Posted by Miss Puntkomma on februari 11, 2009 at 8:51 pm
@ Saskaya: zaterdag gaan we naar De Carillon, onder den toren. Ik houd u op de hoogte.
Posted by Saskaya on februari 12, 2009 at 11:56 am
Ah daar zijn we nog nooit geweest. Alleen het ijssalon daarnaast heeft al eens verdiend aan ons
Posted by Lizemie2 on februari 13, 2009 at 8:56 am
Echt niet leuk dat jullie restaurantbezoek zo is verlopen.
Posted by veerle on februari 13, 2009 at 9:16 pm
Allé, daar moeten we dus niet naartoe. Volgende keer beter, he.
Posted by ysabje on februari 15, 2009 at 12:02 am
zo frustrerend! soms bakken restaurants er niks van. Het ergste is dat ze andermans avond er zo mee kunnen verknoeien! Mijn lief wilde een persooneelsfeestje geven in restaurant soeki in antwerpen. Hij bestelt er voor 20 man, alles is afgesproken, telefoonnummers uitgewisseld, de prijs en het menu is geregeld. Op de avond zelf: er hangt een briefje aan de deur: gesloten wegens technische storing. 20 man op een vrijdagavond voor een gesloten deur. Zoek maar eens iets anders! Tot eten kom je bij zon’ restaurant zelfs niet toe! Ik ben uiteindelijk binnengelopen om te zeggen dat het echt niet kon. Hij ging mijn lief bellen om een goedmaakaanbod te doen. Denk je dat dat er ooit gekomen is?