‘t Is toch niet waar, begot!

Weeral een stokje! Straks zie ik door het bos de bomen niet meer!
(snapt ge hem? snapt ge hem?)
Zowaar tegen mijn eindejaarsknikker geknikkerd door Kerygma.
Here goes…

Wat wilde jij later worden toen je nog een kind was?

Da’s een gemakkelijke: kinderboekenschrijfster. Want ik las graag kinderboeken, toen ik kind was. Dus wou ik ze zelf schrijven ook. Logische redenering van een zevenjarige.
Daarna wou ik vertaler worden. Gelukkig heb ik tijdig ingezien dat dat toch niet écht iets voor mij was…

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?

Uiteindelijk is het dan toch iets met schrijven geworden, namelijk commerciële tekstkakker. Vooral voor teksten op het www, en zo nu en dan eens iets als zelfstandige in bijberoep. En dat, beste lezertjes, bevalt me prima.

Hoe wilde je er als kind later uitzien?

Oei, geen idee eigenlijk? Groot en slank met dikke borsten zeker?
Ik zou het begot niet weten. Ik denk dat ik daar als kind niet echt mee bezig was. Als puber wou ik uiteraard cool en hip zijn, maar het heeft toch tot halverwege de middelbare school geduurd voor ik mijn brave imago en dito uitzicht een beetje kwijt was.

Hoe zie je er nu uit?

Groot.
*zucht*

Hoe zag de man van je dromen er uit, als puber?

Ik ben altijd wat van het nuchtere type geweest. Bij mij dus geen posters van idolen of zo op de tienerslaapkamermuur. Mijn ideale liefde was toen vooral lief, denk ik. En hij kon goed kussen ook.

En was is het in echte leven geworden?

Iemand die goed kan kussen. Zijn nickname is niet voor niets Mister PiliPili, ifjoenoowwataaimien .
Maar bovenal is hij mijn zielevriend. En hij lacht met mijn onnozeliteiten, en ik met die van hem.
En hij is donker (en lichtjes grijzend ook al wel), want blonde mannen, dat zijn geen échte mannen, moehaha…

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?

Mijn eerste lief kwam uit een redelijk kroostrijk gezin. En ik ben enig kind, dus wou ik later als ik groot was ook zo’n gezin. Een stuk of vier, te beginnen op mijn 25ste.

Wat is het uiteindelijk geworden (of wat zal het wellicht worden)?

Het is helemaal omgeslagen, naar 0 stuks, om precies te zijn. Het is zo plezant met z’n tweetjes, vind ik.
Misschien wordt het met koters nog plezanter, maar misschien ook niet.
En voorlopig wil ik dat risico (nog) niet nemen.

Wat was als kind je lievelingseten? En wat lustte je totaal niet?

Euhm…Ik lustte alles als kind. Behalve lever, maar dat is vooral psychologisch.

Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?

No changes overhere…Ik ben nog altijd een alleseter. Je kan mij altijd een plezier doen met een goeie pasta, een lekker frutje van bij Stefan, een versie béarnaise, een kreeft van den Oesterput, een plat de fruits de mer, vogelkes zonder kop, ballekes in tomatensaus, hazenrug, kaastaart op speculaasbodem,… enfin maar om te zeggen dat ik een foodie ben.

dR!En, Sandrissimo en KRuiMeLtje, het is aan jullie meiden!