To do:

• Opruimen
• Afstoffen
• Stofzuigen
• Dweilen
• Twee wasjes draaien
• Strijken
• Koken

*Zucht*

Angst

Gisterenavond hebben Mister P. en ikzelf ons bezondigd aan een avondje cultuur met de grote C: Nigel Williams’ nieuwe show Democlash speelde in de Vergane Glorie-zaal in ons aller M.

En gelachen dat we hebben, tot we er buikpijn van hadden.
Een immigrant die zo een glashelder beeld schetst van de modale Vlaming dat het pijn doet.

En de rode draad was angst.
Want dat is waar we dezer dagen mee om de oren worden geslagen: we moeten bang zijn van alles.
Kijk maar eens een reclameblok uit en tel hoeveel merken inspelen op angst: angst dat uw was niet zo wit is als die van uw buurvrouw (of -man, if you like), dat uw darmen niet functioneren zonder een groen potje yogurt elke dag, dat je gaat lekken als je niet de juiste tampon gebruikt of dat uw kinderen u gaan haten als je niet juiste cornflakes meebrengt.

Volgens de Nigel moeten we meer feesten. En minstens 1 wet overtreden per week. U weet wat u te doen staat.

Evelien

Evelien: ‘Pfff, ik ben verdikt.’
Echtgenoot: ‘Waar haal je dát nou weer vandaan?! Ben je mal? Je bent helemaal niet verdikt. Trouwens, je wordt ook een dagje ouder *kijkt ondertussen naar haar buik*).
Evelien: ‘Dus je vindt me dik én oud.’

Evelien, dinsdagavond op Eén.
Zo zalig herkenbaar…

Snot

Lap. Ik heb het weeral zitten.

Snot everywhere.

Ik was er nochtans heilig van overtuigd dat mijn non-stop-verkouden-zijn zijn oorsprong had bij het als vee opeengestapeld liggen tijdens de dagelijkse treinpendel naar onze hoofdstad.

Maar neen. Nu ik dagelijks in de file sta, slaag ik er nog in om verkouden te worden.

(Legale) Tips, anyone, om mijn immuunsysteem wat op te krikken?

Mijn opengeschuurde neus zal u dankbaar zijn…

Update: geen verkoudheid maar een bronchitis, serieus jong. Dat wordt dus 3 dagen Vitaya kijken van in mijne zetel…