Mister P. en ikzelf zijn weer begonnen.
Met ons lichamelijk uit te sloven. Joggen, godbetert…
Want een gezonde geest in een gezond lichaam, u kent dat wel.
In onze geliefde stad M. is er elk jaar namelijk een stadsloop. Vijf én tien kilometer. Dit weekend zijn we gaan kijken, naar mensen van wie ik me afvroeg of ze dat eigenlijk wel leuk vonden, dat lopen. Want zo zag het er niet altijd uit.
Maar toch, het doet dromen. Zo tien kilometer aan een stuk lopen, zou ik dat ook kunnen
Proberen maar, dan. En iets langer dan de vorige keer liefst. Want dan moest ik na 4 maanden opgeven met -u raadt het al – knieproblemen.
Ik hou u, trouwe lezer, bij tijd en wijle op de hoogte.
Als ik niet te moe ben, that is.
Posted by Dikkie on september 25, 2007 at 1:40 pm
Probeer zoveel mogelijk op zachte ondergronden te lopen (bospaden enzo). Dat spaart de gewrichten wat, want asfalt is echt hard.
Posted by Andhi on september 26, 2007 at 4:54 pm
Ik heb het ook al een paar keer geprobeerd, en elke keer weer na een tijdje opgegeven — een beetje zoals stoppen met roken eigenlijk.
Ik vond het stadsloopje voor kindjes wel heel erg schattig, toen ze voorbij mijn raam passeerden. Voor zo’n schattige bezigheden parkeer ik graag enkele uren buiten het centrum.
Posted by sandrissimo on september 26, 2007 at 8:56 pm
Ik heb al zere knieen als ik de trap oploop, dus ik vrees dat joggen aan mij niet besteed zal zijn… *zucht*
