Banana bread (bananencake)

banana bread

 

Wat doet een mens met 3 bananen die hun beste tijd al lang gehad hebben? Banana bread maken! En dan heb ik meteen een excuus om cake te eten als ontbijt (want dit is natuurlijk gewoon cake)! Win-win!

Nodig:

45 gr bruine suiker – 30 gr grof gehakte amandelen of walnoten (of beide) – 250 ml zure room – 1 eetlepel bicarbonaat – 100 gr gesmolten boter – 230 gr suiker – 2 eieren – 250 gr bloem – 1 eetlepel bakpoeder – 1 eetlepel kaneel  – 250 gr geplette, overrijpe bananen (3 kleintjes in mijn geval)

Doen:

Verwarm de (hetelucht)over voor op 175 graden.

Beleg een grote, rechthoekige broodvorm met een bakpapiertje. Meng de bruine suiker en de amandelen in een kommetje en zet opzij. Meng het bicarbonaat onder de zure room en laat 5 minuten rusten. Voeg daarna de eieren, boter en eieren toe. Zeef de bloem, kaneel en het bakpoeder in een andere kom en voeg het zure roommengsel er beetje bij beetje aan toe. Als laatste kwak je er de bananen bij. Ik deed dit alles met de keukenrobot, nog makkelijker! Giet de brij in de bakvorm, strooi het noten-suikermengel erover en gooi in de oven voor ongeveer 1u15min, of tot de prikker er netjes uitkomt. Als het brood afgekoeld is (alsof je zo lang gaat wachten…), smeer je er een dikke laag verse boter op.

En niet komen klagen als je vanaf nu expres de bananen laat rotten.

 

Gruwelijk.

De papa van een van mijn beste vriendinnen is ziek. Hij ging naar het ziekenhuis voor een behandeling tegen K, en nu wordt stilaan duidelijk dat waarschijnlijk niet meer terugkomt. Niet omdat de K is uitgezaaid, maar omdat hij heel slecht heeft gereageerd op de behandeling ervan.

Maar volgens de dokters is hij niet terminaal, want de K is gestopt.

Dat de papa van mijn vriendin vastgebonden ligt omdat hij zijn buisjes anders uittrekt, dat is niet terminaal.
Dat hij per 24 uur een halve liter water krijgt omdat hij geen eten meer kan verdragen, is niet terminaal.
Dat – als hij er een beetje bovenop zou komen – hij nooit meer zal kunnen eten of drinken, is niet terminaal.
Dat ze hem ook niet aan de K gaan kunnen opereren, omdat hij daar vast en zeker zou inblijven, is niet terminaal.

Ze laten hem gewoon creperen. Dat zou je zelf niet met een dier doen.
En mijn vriendin sterft elke dag een kleine dood, terwijl ze vecht tegen De Medische Wereld om haar vader te kunnen geven wat hij verdient.
Ik vind het gruwelijk.
Gruwelijk.

Een week zonder keuken: een overzicht

Keukenloos

Ik ben keukenloos. Al 7 dagen, vandaag. Wegens Grote Werken: tegeltjes aan de muur, en dan maar meteen ook de halve keuken gesloopt, en weer opgebouwd. Geen gasvuur, maar ook geen wasbakken. Koken – tenzij iets opwarmen in de microgolf (die op de grond staat in de living) – was dus niet aan de orde. Vanavond schildert mijn Lief de eerste laag, dus het einde is – godzijdank – in zicht.

Een overzicht van een week zonder keuken – gevoelige lezers, gelieve zich te onthouden:

  • Donderdag: frieten
  • Vrijdag: uitgenodigd bij vrienden – lekkere tagine
  • Zaterdag: slechte, platgekookte pasta bij de Italiaan waar ik geen reclame voor ga maken
  • Zondag: uitgenodigd bij de SchoneMoeder – soep én voorgerecht én dessert
  • Maandag: (verse) lasagne uit de vriezer
  • Dinsdag: balletjes in tomatensaus van bij de slager, met een stuk brood
  • Woensdag:  boterhams

Goed voor de lijn, dat wel. Maar bijzonder slecht voor mijn humeur.
Nog even op mijn tanden bijten.